Воздухопловна воена база Ленгли ДОВЕРЛИВО
внатрешен допис
примател: Мартин Тигве,
заменик управител на Уредот за Национална Сигурност
Вработените во болницата го потврдија природното оживување на пациентот
по име Арлингтон Џејмс Стјуард.
Пациентот е отпуштен од Оделението за изгореници на 24. јули наутро
после што му се губи трагата.
Пациентот конструриал направа со непозната намена.
Спецификацијата на дизајнот е потврдена во Марс проектот.
Пациентот ја доставува направата во приватни куќи.
Повеќе информации наскоро.
ВИРЏИНИЈА, 1976.
Дали слушна нешто?
Ѕвончето на вратата.
- Сигурен си? - Аха.
Колку е часот?
Петнаесет до шест?!
- Што е тоа? - Некој оставил кутија.
Не знам, пред малку тука имаше едно возило.
Дедо Мраз подранил оваа година?
Изгледа дека сега сме сите будни.
Никогаш не веруваше во приказната за Дедо Мраз, нели?
Па и не.
Требале да смислат некоја подобра од таа
за дебелко кој влегува во куќи преку оџак.
- Тоа е нелогично. - А и незаконски.
Тоа е провала.
А какво боја беше возилото?
- Па... Црна. - Во ред.
А зошто веднаш заминал?
Не знам, злато.
Тргни ја кутијата. Што е ова?
- Во животот немам видено ништо слично. - Ни треба клуч да ја отвориме.
Има некаква порака.
Изгледа како покана за свадба.
Пожеби е ова задоцнет подарок за венчавката?
Господинот Стјуард ќе ве побара во 17:00.
Знаеш ли некој господин Стјуард?
Не. А ти?
КУТИЈА
Одиме.
Нема да се задржувам после училиште.
- Твојата ужина. - Дали пак го исече лебот на квадратчиња?
- Се разбира. - Не го прави тоа, квадратчињата се за бебињата.
Здраво, госпоѓо Луис.
Добро утро, дечки.
Слободно ме викајте Норма. Од госпоѓа Луис се чувствувам старо.
Па кога си стара!
- Имам само 35. - Да, и за нас тоа е старо.
Прастаро.
И ти ќе бидеш еден ден прастар, паметен.
Зошто постојката за автобусот мора да биде пред мојата куќа?
Да можам да гледам како мојо мал Волтер се качува во автобус жив и здрав.
Те молам, влези во куќата, ме срамотиш.
- Срам ти е што те сакам? - Да! Немој да ми го правиш тоа.
а што ако моќниот Валтер го прегрнам и бакнам,
Сега кога доаѓа автобусот, пред своите пријатели? - Може, може!
Па-па Волтер! Дечки, се гледаме!
Нели е прерано за влегување во криза на средни години?
Кој е господин Стјуард?
Немам врска.
Некој од училиштето?
Не знам.
Љубовник кој го криеш?
Те мразам!
И јас тебе!
Троица потполни странци, засекогаш се затворени во една соба.
И секој од нив сакаше нешто од другите.
Нешто што не му се остварило.
Тоа е Сартеровата визија на пеколот.
Пеколот се другите луѓе?
Да. Пеколот се луѓе кои те гледаат каков навистина си.
Па, како би можеле да го примениме на Естел?
Таа би требало да гори во вистинскиот пекол.
Бидејќи е курва и се омажи за пари. И го уби своето дете.
Малку е посложено од тоа, Чарлс.
Види, беше сиромашна и мажењето поради пари и го спаси семејството.
Што се случило на вашето стапало?
Молам?!
Одеднаш се смекнавте. Ви се случи нешто со ногата?
Можеме ли да видиме што?
- Моето стапало? - Да. Можеме ли да видиме како изгледа?
Што е сега? Дали ви е неугодно?
Ве потсетувам, утре истекува рокот за есеите.
Независно од тоа дали животот таму почнал да се развива или не,
ова е многу важно за нашето разбирање на хемиската еволуција,
за одредување на понатамошните насоки за развивање на органската хемија.
Марс е прв кој ја понуди можноста да
поинаку ја согледаме космичката
историја на планетарната хемија. Има ли прашања?
Повелете, вие позади. Ронда?
Благодарам! Можете ли да ни кажете нешто повеќе за тоа како го проучувавте тлото?
Експериментално ги пратевме измените на гасовите,
односно создавањето или потрошувачката
на јаглен диоксид, натриум, метан, водород и кислород
на примерок на тлото од Марс во лабараториска средина.
А зошто е вклучен и Уредот за Национална Сигурност?
Мислите на НСА?
Да, Мартин Тиг, заменик директор на НСА е во Ленгли.
- Поради што е НСА во Ленгли? - Кажете повеќе за тие испитувања...
Дали древните Марсовци оставиле нешто тука?
Жал ми е, не можам да го кометирам тоа. Благодарам за информацијата, Ронда.
Пронајдовме вода под површината.
А фотографиите од орбитата потврдија дека имало река на таа планета.
Можно е дека со време ќе пронајдеме и докази за постоење на живот.
А кој сте вие?
Артур Луис, многу пати соработував со него.
Помогнав во изработка на камерата.
- Сега вие позади! - Дали тоа што...
МОДЕЛ НА КАМЕРА размер - 2:1
Во ова кратко време...
Ни станавте како член на семејството.
Поради тоа ми е потешко ова што мора да ви го кажам.
Приморани сме да го укинеме вашиот оддел во ова училиште.
Од кога?
Од идниот семестар.
Многу ни е жал што мораше да дојде до ова.
Знам.
Ви тече крв од носот.
- Зошто мајка ти ја влече ногата? - Не те интересира.
- Што ќе правиш сега? - Не знам. И вака едвај крпевме крај со крај.
- Што вика Артур? - Сеуште не знае ништо.
О, Господе, ова ќе го уништи.
А пак, тој и така живее на Марс.
- О, човеку... - Пак ја носиш кравата.
И тоа трет пат оваа недела. - Тоа ми е кравата за среќа.
- Господ знае дека ти треба. - Требаше да ти ја позајмам.
Денес ти е важен ден, нели? Ќе ти треба среќа. - Да, секако.
Земјата не ти е доволно добра, па одиш во вселенските пространства.
Тоа сеуште не е решено. Ќе видиме.
Да, за тоа кога ќе се случи.
Можеби би требало да отидеш до главниот, и да му кажеш дека работиш
на личен проект.
- Би ме пријавил на шефот? - Се разбира.
- Еј, Тери, немој се да одлета во воздух! - Да, знам, знам.
Работам на божиќниот подарок за Норма. Имаш ли што против?
Убаво од тебе. Мислам. А каде е мојот подарок?
- Среќен ти божиќ! - Благодарам. - Па, ништо...
Здраво! Може ли да ви помогнам?
Вие сте госпоѓа Луис?
Да.
Па, здраво! Јас сум Арлингтон Стјуард.
Претпоставувам дека ја добивте кутијата која ви ја оставив пред вратата.
- Да. - И пронајдовте уред со копче внатре во кутијата?
Значи, така го викате. Уред со копче.
Да, така го викаме.
Ве молам, не дозволувајте мојот изглед да ве плаши.
Ве уверувам дека не сум чудовиште.
Јас сум само човек кој тука треба да заврши една работа.
- Може ли да влезам? - Се разбира.
Можам ли да ве понудам со нешто?
Не, благодарам. Ретко чуствувам желба за јадење.
Можеме ли да седнеме?
Ќе се обидете да ми продадете нешто?
Да, на некој начин. Бидејќи сепак ќе ви понудам нешто.
Што нудите?
Прилика да заработите пари.
Дозволете да ви објаснам.
Во ова плико е клуч. Ќе ви покажам.
Овој клуч ја отвора стаклената купола под која е уредот со копчето.
Воала!
Понатаму...
Ако го притиснете тоа копче, ќе се случат две работи.
Прва е дека некој, некаде во светот,
некој кој не го познавате ќе умре.
а втора е дека на вас ќе ви биде исплатено
еден милион долари.
Ослободени од плаќање данок.
А исплатата ќе ја извршам лично.
Во готовина. Како што гледате тука.
И, госпоѓо Луис, дозволете ми
да ви подарам една новчаница од 100 долари
во знак на благодарност што љубезно ме примивте во својот дом.
Ќе ми дадете 100 долари и ако одбијам да го направам тоа?
Да, така.
Дали сте вие сериозни?
О, госпоѓо Луис...
Ве уверувам дека е ова навистина сериозна понуда.
За кого работите?
Вашата исплата е загарантирана, но со одредени услови.
Прв услов.
Не смеам ни во кој случај откријам кој е мојот работодавец.
Втор услов.
Не можете за оваа понуда да разговарате со било кој,
освен, се разбира, со својот сопруг.
И трето - имате 24 часа.
Имате време до пет попладне до утрешниот ден да се одлучите.
точно тогаш ќе дојдам повторно и ќе го превземам уредот со копчето.
Уредот ќе биде повторно програмиран
а понудата ќе биде дадена на некој друг.
Ми беше задоволство да ве запознаам, госпоѓо Луис.
- Тоа е новата протеза за стапалото? - Погоди.
Но сега за полнење го користам истиот материјал од кој ги изработуваат седиштата за пилотите.
Еј, а што воопшто и се случило со стопалото?
Кога имала седумнаесет години,
брат и случајно испуштил парче мермер на ногата.
Гледајќи дека и се прстите скршени, заминува во болница.
Докторот ја става на стол и го вклучува рендгенот,
и излегува надвор, во ходникот, да прегледа друг пациент.
И заборава на Норма, а на сето тоа го остава апаратот вклучен.
- Исусе... Тоа не заврши добро. - Не.
Претераното зрачење и ги уништи четирите прста.
- Дали мораа да и ги ампутираат тие четири прста? - Да.
Мораа и да и земат кожа од бедрата да имаат со што да го покријат резот.
Тоа беше 1958. Не се знаеше многу за методите на пресадување на кожата.
Мораше да седи, вака,
во еден ист положај, само господ знае како и било.
- Полн месец дена. Додека не зарасна се. - Исусе...
Се надевам дека го тужела тој кретен.
О, да. Нејзиното семејство сите ги тужеше.
И колку им исплатија?
- Десет илјади долари. - Ох, Господе...
Се надевам дека ќе функционира како треба кога ќе биде суво.
И јас се надевам.
- Убаво е Тоа што го правиш за Норма. - Благодарам, господине.
Едно добро дело заслужува друго. Ова пристигна за тебе сега.
Препорачано писмо од... Уред на аустронаути?
Дали ова е некоја шега?
Артур, така пристигна. Никој тоа не го отварал.
Пишува дека ме одбиле.
Што?!
Артур Луис, неговата молба за местото на аустронаут е одбиена.
Можете ли да ми кажете поради што?
Во ред.
Артурe, викаат дека не си поминал на психолошкото тестирање.
Мора да се шегуваат.
Тоа нема смисол.
Норм, се решив беспрекорно. Секој тест.
Би можел да ги убијам поради ова.
Знам дека не мислиш така.
Што ќе правам тогаш до крајот на животот?
Имаш многу одлични можности.
Баш мислев да те препорачам во оддел за развој на оптиката,
за работа на новите камери. Тоа совршено би ти одговарало.
Ќе измислиш ново работно место поради ова?
Секогаш можеме да се одселиме на Марс.
Пред да можам да го прашам било што, седна во автомобилот и замина.
- Што правиш? Внимавај малку! - Ma, даj...
Белким не мислиш дека оваа работа навистина го може тоа?
- Дали му го запиша бројот на табличките? - Не сум. - Татко ти е полицаец, Нормa.
- Само требаше да го запишеш бројот на табличките. - Ме заокупираа другите работи.
Значи, некој некаде во светот, некој кој не го познаваш, умира.
Да, така ми рече.
Дали ти рече на кој начин ќе умре?
Не.
И тогаш ја отвори актовката полна со пари.
Да, рече дека тука има милион долари.
Како изгледаше?
Не би сакал да знаеш.
Како мислиш?
Највероватно настрадал во некој пожар.
Бидејќи половина лице му е уништено.
- Навистина? - Да. Уништено.
Се шегуваш со мене.
- Не! - Да! - Не, навистина ти викам.
Ќе задоцниме на представата.
- Ќе ја заклучам долу. - Може.
Би го купила централен плоштад.
Може, централен плоштад.
- Здраво, госпоѓо Луис! - Здраво, Дана.
Дали се појави господинот Стујард?
Да, дојде.
Тогаш знаеш што тоа работи? Од почеток сакав да го притиснам копчето.
Ништо посебно.
Дали ти даде клуч од куполата? Сигурен сум дека е тоа нешто кул.
Сигурно е дека поставуваш премногу прашања.
Како и тоа дека избегнуваш да одговориш на нив.
Еј, брбливко! Сега би било доста.
- Во десет во кревет? - Да, господине. - Добро.
- Ти благодарам, Дана! -Лека ноќ! - И на тебе.
- Ова е твое. - Добро. - Сега сме квит!
Беше многу шармантен.
За малку му поверував дека навистина би ни ја дал актовката полна со пари.
Тогаш добро.
Ќе продолжиме со тоа.
И, какво е твоето мислење?
Во ред.
Гледај, не можеш вакво нешто да оцениш од еден до пет. Разбираш?
Ако е измамник како што викаш, тогаш парите се фалсификувани.
Не даваш на некој туку така сто долари, освен ако не си тотално луд.
Можеби и е луд. Мислам, психички болен.
Можеби поради нас ќе има изговор да навистина убие некој.
Како и да е, мораме да реагираме.
Ќе повикаме ли полиција, дали е тоа она што го сакаш?
Ако на некој му кажеме за ова - договорот не важи.
- Нема пари. - Тоа го рече?
Да. Не можеме да кажеме на никој.
- Ајде да одиме дома. - Може, самo да ги земам палтата.
Некој потрошил многу време за да го дизајнира ова.
Поцинкуван алуминиум, Некршливо стакло...
Изгледа скапо.
Што правиш?
Ќе погледнам што има внатре.
Ќе го тргнам капакот... Еве го.
Нема ништо. Ниту предавател, ниту радио...
Kога сега би го притиснале копчето, тој тоа не би можел да го знае.
Знаеш што? Врати се како што беше, не сакам повеќе да го раставуваш.
- Зошто? - Затоа што ќе се врати по тоа и ако не ја прифатиме понудата.
Рече дека ќе се врати по кутијата, повторно ќе ја програмира.
И ќе ја понуди на некој друг.
Како ќе репрограмира парче дрво?
Ќе го притиснеш ли или не?
Не е тоа само моја одлука.
Туку наша. Никогаш не би го притиснала без твоето знаење.
Не заборавај да ги изгасиш ламбичките на дрвцето?
Не, повеќе ми се допаѓаат запалени.
Но, можат да предизвикат пожар.
Да, ни и да ги одржуваат духот на божиќот додека спиеме.
Би можеле да умреме.
Сите умираат, Нормa.
Во ред. Остави ги тогаш запалени.
За што размислуваш?
За тоа како додека сме живи повеќе нема да видиме пари.
Зошто така зборуваш?
Биди реален, Артур. И двајцата работиме во државните служби.
A Господ знае дека сакаме да живеме на висока нога.
Сигурно би ни било полесно во животот со тој милион.
Душо, зашто ни требаат милион долари да бидеме среќни?
Па, не ни требаат нам. Но замисли што се би можеле да постигнеме со нив.
Би можеле да го згрижиме семејството до крајот на животот.
Знаеш, не морам засекогаш да работам во НАСА.
Можам да најдам и друга работа.
Дали некогаш ќе живееме како богатите луѓе?
Ќе мора да ја одложам операцијата на стопалото.
- Не, не може, потребна ти е таа операција. - Да, знам, но...
Не можеме сега да ја приуштиме.
Тогаш притисни го тоа копче, Па да видеме што ќе се случи.
Страв ми е.
Нормa, од што ти е страв?
Не му го виде лицето.
- Ќе ја повикам полицијата! - Не смееш! - A да, тогаш договорот отпаѓа.
Нормa, како би тој можел да знае дали сме ги повикале?
Дали ни ја озвучил куќата?
Тоа е поклон од деверушите за младата.
Ќе направат од ова голема шега вечерва...
Некој од другарите ќе стане и праша кој го притиснал копчето, а кој не
и сите ќе се смеат на шминката на лицето на човекот
на кој му платија да се појави пред нашите врати...
Учителката се јави и праша каде е нашето дете!
Па каде е?
Отрчав пред училиштето, таму некои ја грабнаа во комбе и заминаа.
Гледај... Заклучи ги сите врати.
Ја снема пред моите очи!
Одам накај дома.
Го проверив ова на работа.
Изгледа дека не е лажна.
Да претпоставиме дека и останатото не е лага.
Го притискаш копчето,
добиваме милион долари
и стануваме одговорни за смртта на едно човечко суштество.
Дали би можеле да живееме со тоа?
Што ако тоа биде нечие дете?
Или некој убица кој и онака го очекува смртна казна?
А што ако биде некој од нашите соседи преку патот?
Ги познаваш ли воопшто?
Даг и Дона.
Што значи да навистина познаваш некој, Норма?
Ме познаваш ли мене?
Подобро од тоа што се познаваш самиот.
А Волтер?
Дури и подобро од што те познавам тебе.
Па, што тогаш, Норма?
Тоа е најобична кутија.
Повикавта 911, Итни служби. Каде да го проследам вашиот повик?
Извинете, но мора да зборувате пополека, не можам да разберам што зборувате.
Слушнавте вресок? И истрел?
Слушнав истрел.
И тогаш видов како бега со актовката низ влезната врата.
Влезете во куќата. Земете го и малиот внатре. Влезете во куќата. Веднаш!
Џими!
Провери и го пулсот.
Потргнете се назад, ќе ја провалам вратата.
Потргнете се од вратата!
Шшш, се е во ред...
Здраво, госпоѓо Луис!
Здраво!
Можам ли да влезам?
Здраво. Вие сте сигурно господинот Луис.
Се извинувам, но денес имам уште многу за да завршам. Ќе одиме ли?
Клучот е кај вас?
Благодарам.
И еве...
Еден милион долари.
Можете да ги преброите, ако сакате.
Ова се наши пари?
- Се е завршено? - Да. - Се разбира.
- Пред тоа ми кажавте дека уредот ќе биде репрограмиран. - Да.
И што се случува сега, ќе дадете понуда на некој друг?
Па, да, госпоѓо Луис. Така тоа функционира.
И можам да ви ветам дека понудата ќе биде дадена на некој кој не го познавате.
Не ги сакаме вашите пари.
Земете ги.
Жал ми е, господине Луис. Веќе го притснавте копчето.
Ви посакувам пријатен ден!
Отворете ја вратата!
Го имам бројот на неговата регистрација...
За што размислуваш, Норма?
За некој кој не го познаваме.
И дека ние сме следни на ред. Дали го мислеше тоа?
Норма, само...
- Тоа е Волтер. - Да.
Стави ги парите во сефот.
-Аа, нема да оди.
Најпрвин напиши ја задачата.
А би можел и да ручаш пред тоа, може?
Добивме уште едно убиство во семејството.
Овој пат е убиена жена.
Навистина?
Жртвата се вика Дајана Карнес.
39 години, убиена со еден истрел во гради.
Го пронајдоа и девојчето заклучена во бањата.
А мажот?
На мажот и се сомневаме.
Соседите го виделе како излегува од зградата по пукањето.
- Дали мажот имал некакви прекршоци? - Не, и тоа е она што е чудно.
Нејзиниот маж е Џефри Карнес, сите соседи го опишуваат како добар татко
и научник кој работи на ракетите.
Работи за НАСА.
Навистина?
Повеќе не ме боли.
- Среќен Божиќ, господине. - Благодарам!
Добродојдовте на вечерата по пробата за венчавката на парот Бурнс -Пауел
Сето ова само поради проба? Се сеќаваш ли на нашата проба?
- Дувавме во задниот двор? - Да, а погледни го ова...
Еве ја мојата мала Норма.
- О, погледни ја како оди! Твоето стапало! - Знаеше за ова?
- Мило ми е што те гледам. - И на мене.
- Дедо Мраз подрани и ти врати убав од. - Да, навистина.
- Како си, Дик? - Еј, како си? Мило ми е што си тука.
И на мене. Добро сум. Здраво, Лана!
Артуре, сеуште те шиша Норма?
Еј, кој си ти - Лајнард или Скајнард?
Душо, никој нема да те пушти во вселената со тие залисоци.
- Мамо, сега сите така носат. - Знам мило, но...
Да го оставиме тоа сега. Што се тоа пие?
- Таму право. - Добро.
- Душо, што сакаш ти? - Шери. - Добро. Извинете ме.
Луѓе, може малку внимание тука?
Сакаме да ви заблагодариме на сите што дојдовте тука
по вака невобичаено студено време во Ричмонд.
Кажано ми е да бидам краток,
бидејќи уште 43 говори треба да бидат одржани после мојот.
Пријателите на мадата и младожењата великодушно донираа
овие дарови овде, а бидејќи е празнично време, мислевме дека...
би било добро да се организира мала божична лотарија.
- Ете, Лана. Се кажав. - Добро. Само мора да бидеш малку попрецизен, душо.
Знаеш, како тогаш кога го скрши садот за пунч.
Знае тој и тоа да го направи.
Не би знаел. Никогаш не го направив тоа. Никогаш.
Во ред, одиме.
Мојот зет. Не ти, туку Артур!
Ајде, Арт! Дојди.
Стани, Артур! Ајде!
Ждребката одлучи, не јас. Ова не е наместено.
Јас сум чесен полицаец, ви се колнам.
Се е во ред, оди по својот поклон, среќнику.
- Можам да изберам било кој? - Да.
Не ги допирај тие палки за голф кои ти се од десно. Тие се за мене.
Можеш да ги земеш и палките, можеш.
Знаете, ќе земам...
Оваа овде кутија.
Тоа е некој едноставен подарок. Но, добро, одиме понатаму.
Зошто го направи тоа?
Па, отвори го!
Нема да се замараме со тоа сега. Ќе го отвориме кога ќе стасаме дома.
О, не. - Не.
Мора сега да го отвориш, така да видиме што има во таа кутија.
Па, да. Ајде, отвори го подарокот!
Артур, па тоа е он!
Што е тоа, некоја фотографија?
- Да. - Добро, дај да ја видиме! - Не, не. Тоа е внатрешна шега.
- Од лична природа. - Опа! Интересно. Добро. Ќе се снајдеме веќе.
Ќе направиме ние неколку лични фотки, па можеме да се менуваме.
Ајде, дечки, оладете веќе.
Што викаш за оваа пробна вечера?
Можете ли да замислите каква ќе биде на денот на венчавката?
Научна фантастика која ќе ве остави без здив.
Ден на кретени?
Да, татко ми собира стрипови.
Што уште собира?
Многу други работи. Во подрумот се. Сакаш да видиш?
Сакам.
Викинг слетал на Марс, спектакуларни слики
- Што твојот татко има со Викингот? - Помогна да се направи камерата.
Ја направи така да може да снима од сите агли.
Пред тоа фотографирањето одземаше многу време.
Сега за само пет минути можеш да имаш слики од револуцијата.
- Како ги праќаат сликите од Марс на Земјата? - Со радио пренос.
Пронајдоа начин така добиените податоци да ги претворат во слика.
А колку му треба на сигналот да дојде до земјата?
Околу два часа.
Сигналот поминува 80 милиони километара за некои пет минути.
Ова е снимено во текот на последната проверка во Колорадо.
Мислам дека не би требале да му кажеме на татко ми за ова. Се сложуваш?
Одиме да видиме како новото стапало функционира на подиумот.
Ајде!
Секоја напредна технологија се граничи со магијата.
Третиот закон на Артур Ц. Кларк. Тато го познава тој тип.
Еј, прекрасно е што направи за Норма.
- Не знам што би правела таа без тебе. - Ниту јас не знам што би правел без неа.
- Навистина не знам. - Така совршен подарок. - Ти благодарам.
Навистина прекрасна забава, Дик.
- Честитки. - Да, е. А не морам ниту да ја платам.
Не плаќаш за тоа.
Како го среди тоа?
Еј, слушај... Дали би можел
да провериш една регистрација? Во прашање е црн седан.
- Би можел ли да дознаеш чив е? - Да, се разбира. Во што е работата?
постојано се врти околу куќата. Најверојатно не е ништо озбилно.
- Но, би сакал да бидам сигурен. - Ќе го проверам.
Што е со овој малечок? Ми покажа мир, а ништо не му направив?
Норма не ти кажа?
Не, не е. Што тоа?
Ја понижил пред целото оделение, ја исмејувал поради нејзиното стапало.
Ух! Носот ви е крвав!
Ох, благодарам.
Можам ли да ви донесам нешто?
Кажавте дека сум имала повик?
Да. Право таму.
Ало?
Ве поздравувам, госпоѓо Луис. Тука Арлингтон Стјуард.
Слушам дека вашиот сопруг разговарал со полицијата во врска со моето возило.
Имам и јас свои вработени.
Слушајте...
Не сакаме некој да настрада.
Па, доколку не го сакавте тоа, зошто го притиснавте копчето?
Не сакаме повеќе да влегуваме во невољи.
Се плашам, госпоѓо Луис, дека невољата ќе упадне кај вас.
Се си има свои последици.
Тестот ќе продолжи додека направата со копчето
биде репрограмирана.
Што сега би требале да направиме?
Слушајте ја својата совест.
И да правите она што ви вика.
Уживајте во забавата!
Што и кажа на мојата жена?
Повтори го тоа што и го кажа на неа!
Тоа ти е смешно?
Смешно ти е? Да исмејуваш нечиј недостаток е смешно?
Дали ти е тоа смешно? А?
Не, господине Луис. Не е смешно. Трагично е.
Артуре...
Дали си добро, синко?
НЕМА ИЗЛЕЗ
Дана, се вративме. Разбуди се.
- Имаш ли превоз до дома? - Не. - Добро.
Тогаш Артур ќе те одведе.
- Повели. - Благодарам. - Ти благодарам тебе.
Тогаш, каде да те одвезам?
Во еден мотел на патот 5-95. Галакси Мото Лоџ.
Живееш во мотел?
Да, моите родители купија нова куќа, но сеуште не е готова.
Имате крв на рацете.
Како мислиш?
На вашите раце се дамки од крв.
Ах... Па, се степав вечерва.
Ги посрамотив сите, ја упропастив забавата.
Некој го притиснал погрешното копче?
Зошто така кажа?
Па, така се вика.
Немојте да избрзувате со заклучоци, бидејќи ќе имате многу проблеми.
Па...
Веќе имам многу проблеми.
И што ќе превземете?
Не знам. Имаш некој предлог?
Гледајте во светлото.
- Светлото? - Да, во светлото.
Ќе ве заслепи.
Што е светлото?
Не можам да се сетам.
Не можам да се сетам!
Дана?
Дана!
Разбуди се!
Дана!
Господе...
- Добро си? - Мора да заминете одтука.
- Тука не е сигурно за вас. - Полека, за што зборуваш?
Само една особа може да ве спаси.
Погледнете во огледалото и ќе видите.
Дана? Дана!
...постоење на животот уште некаде во вселената.
Па ако Викинг 1 и 2
таму не откријат постоење на живите организми,
ќе осознаат некои други тајни на вселената. И ќе ни кажат
многу други работи за нашата планета
и така ќе отворат нови можности за истражување,
да ни даде нови сознанија со кои ќе подобриме
квалитетот на животот овде, на Земјата.
Нашите достигнувања во вселената не се само врв на можноста на технологијата,
тутку се и одраз на најдоброто во нашата татковина.
Нашата цврста одлучност, креативност и подготвеност на жртвување
само да би го достигнале непознатото.
Норма?
Што ми кажа, каде ја запозна Дана?
- Тогаш кога одевме во Кенеди Центар во Вашингтон. - Точно.
- И ти кажа дека е од Ричмонд? - Да, се враќавме со истиот автобус.
Добро. Ова е нејзината возачка дозвола. Се вика Сара Метјус.
И живее во Бостон.
Ги нарече вработени?
Да.
Здраво, Норма!
Здраво.
Дали ти кажа мажот сабајлево каде оди?
Не, не кажа.
Па, за твоето добро би било подобро
дека не тргнал да се игра детектив со пиштол.
Те уверувам дека би знаел доколку го намислил тоа.
Би ти јавиле ли твоите вработени?
Дали и Дана е една од нив?
Како што веќе ти кажав, имам многу вработени.
Можеме ли да се видиме? Во четири очи?
Би сакала да се најдеме, лице во лице.
Сега те гледам.
Молам?!
Во твојот двор сум.
Дали си сеуште на линија?
Господине Стјуард?
Јас...
Чекајте малку. Да го расчистиме ова...
Ги правевме овие тунели со месеци.
И вие сега тука сакате лунарни модул и хангарот?
Да, така.
Делување на Уредот за Национална Сигурност... - Какво делување?!
Делување повремено подразбира ангажман на вработени во НАСА.
Не ми е дозволено да кажам како ќе ги ангажираме
ниту што точно ќе работат.
Мене сето ова ми е надвор од паметот. Но, и немаме друг избор, нели?
Не. Немате.
- Дали успеа да ја провериш регистрацијата? - Да, ја проверив.
Сопственик на регистрацијата е владата,
а корисник некој од уредот за Национална Сигурност.
НСА?
Господе...
Чии се тоа слики?
Жена на некој тип. Застрелана во гради, од непосредна близина.
Кој и да бил тој што ја застрелал, и го држел пиштолот на градите,
така да куршумот поминал право низ срцето.
А мажот и работи во Ленгли.
- Дали имало некакви знаци на борба? - А-а.
- Не? - Немаше кожа под ноктите, немаше модрици...
Во колку часот умре?
Соседите викаат дека слушнале истрели во 4 и 45 попладне.
А каква врска има тоа со тебе, Артуре?
Дали би можел да ме одведеш до нејзината куќа?
Сестра ти сеуште се чувствува ужасно поради она вчера.
Артур на сите ќе ви се извини.
Норм, дозволи да кажам што мислам. Драга, одсекогаш се восхитував
на твојата сила и оптимизам. Најмногу после повредата.
Па се запрашав... Можеби, понекогаш, повеќе од навика
мислиме дека исега ти е добро? - Добро сум, мамо.
НСА му го дозволува тоа. Ова го прави само на среќни парови, помлади од 40,
со едно дете. Одите во библиотека во Ричмонд, барајте запис
под овој број. Не верувајте на никој, дури ни на својот маж.
Крвари! Некој нека повика Брза помош!
О, Господе...
Која е таа жена, Норма? Ја познаваш ли?
Не, не ја познавам.
Слушај, морам уште многу
работи да завршам до венчавката. Да те одведам дома веднаш?
А не, не допирај ништо.
Тоа е он. Директорот на уредот за популација во Ленгли.
- Како се вика? - Арлингтон Стјуард.
- Стјуард. - Стјуард. Со д.
- Ќе го провериш ли него? - Да.
ПРИРАЧНИК ЗА ИСКОРИСТУВАЊЕ НА ЧОВЕЧКИ ИЗВОРИ
Повикувачки број?
КНИГА ЗА ГРОМОВИ
ВРАБОТЕН ВО НАСА УДРЕН ОД ГРОМ
Извинете, можете ли да ми кажете каде е најблискиот излез?
Не сте вработени.
Ова библиотека е само за вработени.
- Вие сте му жена? - Се викам Клајмени.
- Што сака од нас? - Ве тестира.
Не тестира сите нас.
Следете ме, ве молам.
Тука има три премини. Но, ќе одберете само еден.
Внимателно бирајте го својот премин,
бидејќи еден е патот да спасението.
Седнете, госпоѓо Стјуард.
Технологија која се граничи со магијата...
Громовите удираат во земјата стотина пати во една секунда.
Една молња може да развие температура од скоро 26000 степени Целзиусови
во само еден дел на секундата.
Тоа е пет пати потоло од површината на сонцето.
- Тоа ви се случи? Ве удрил гром? - Да.
И сега комуницирам со оние кои ги управуваат молњите.
А што е позади другите две?
Вечно проклество.
Разбирам.
Какво чуство најнапред ве обземал кога прв пат ме видовте?
- Почувствував... - Што почувствувавте?
- Почувствував... - Сожалување? - Љубов.
- Почуствувавте љубов кон мене. - Да. -Поради што?
Поради мојот телесен недостаток.
Поради сета болка поради која сум ја претрпела во текот на животот.
И помислив дека, како би ми сета таа болка
била уште поголема и се одржувала на моето лице?
- А ако одбијам да го направам тоа? - Вечно проклество.
Бирате премин број два.
Ја видов болката на вашето лице и едноставно ја разбрав.
Тогаш ме обзема силна желба да почуствувам љубов кон вас.
Бидејќа знаев дека поради вас нема никогаш повеќе да се самосожалувам.
Фатете ме за раката.
Не се сеќавате како дојдовте дома, нели?
Дојдовте со автомобил, одевте по куќата како зомби,
не ни зборувавте со мене, само отидовте право во кревет.
Од каде сета таа вода?
- Зошто се... - Волтер, оди во подрум и донеси уште некоја канта. Може?
- Но... - Волтер! - Во ред.
Можеш ли да ми кажеш што се случило?
Ми треба пиење.
-Може оваа дрвена? - Да.
- Само толку можам да ви кажам. - Разбирам.
Во часовите кои уследија по првиот Викингов пренос од Марс,
Вашиот колега Арлигтон Стјуард го удри гром
додека стоеше овде, на оваа платформа.
Да, и од тогаш повеќе ништо не слушнавме за него.
Он е... сега сосема нешто друго.
Како тоа го мислите?
Арлингтон Стјуард умре кртко по присигнувањето во болницата Риверсајд.
Неколку часа по носењето на телото во мртовечницата и ставање во ладилникот,
една сестра слушна глас од другата страна на металнита врата.
Беше тоа... смеата на еден човек.
Господинот Стјуард се врати од мртвите и се смееше. Хистерично.
Тогаш е преместен во една добро чувана воена болница.
Не долго по тоа е забележано дека покажува некои инзворедни способности.
Што подразбирате под способности?
Неговото тело се опорави десет пати побрзо од вообичаеното.
Пропаѓането на станиците е дословно одеднаш запрено.
Дами и господа, ви ги претставувам госпоѓа и господинот Пауел!
Господине,
се надевам дека нема да ми замерите што прашувам.
Зошто кутија?
Вашиот дом е кутија.
Вашиот автомобил е кутија на тркала.
Во таа кутија се возите на работа. Во таа кутија се возите дома.
Додека седите дома, зјапате во кутија
која ви ја краде душата додека другата кутија,
која вие ја нарекувате тело, не умре.
А каде нејзините остатоци ќе бидат ставени туку во последната кутија,
која би требало да го успори конечното пропаѓање.
Се изгледа депримирачки, кога размислуваме на тој начин.
Тогаш немојте да размислувате на тој начин.
Размислете за тоа како привременото состојба на човештвото.
Што се случува кога ќе завршите со сите тестирања?
Ги доставувам податоците на моите работодавачи.
И од тогаш вашата судбина е во нивните раце.
Не би можело да се каже дека им недостасува чуден смисол за хумор.
Доволно е да ме погледнете.
Не би знаел, господине. Но, по тоа што го кажувате изгледа
дека вашите работодавачи на сите ќе им останат загонетка.
Јас сакам загонетки.
Вие не?
Што треба да направиме за да го поминеме тестот?
Зарем тоа не е очигледно? Едноставно немојте да го притиснете копчето.
Доколку доволно од вас не го направи тоа, тестот се прекинува.
Но, тоа не значи дека нема да има уште тестови.
Ќе одите право кон светлото.
Нема да се свртите ни по кои околности.
Кога ќе влезете во светлото, ќе почувствувате дека телото ви потонува во течност.
Обидете се да го задржите здивот.
Ќе имате чувство како се давите. Ќе помине.
Каде ги праќате?
На подготовка за тестирање во Масачусетц.
Пред малку кажавте
дека алтуризмот ќе се покаже ефикасен.
Ако луѓето не се способни или имааат волја да ги жртвуваат желбите на поединецот
за општо добро, тогаш не заслужуваат ниту можност за опстанок.
Моите работодавачи се присилени да го забрзаат вашето истребување.
Јасно?
Да, господине.
Ме снема, Норма.
Ме снема на скоро еден час.
Што виде?
Што имаше таму во тоа светло?
Па, тешко ми е да го опишам тоа.
Тоа е единствено место.
Не е ниту таму ниту тука.
Се наоѓа некаде помеѓу.
Наликува на топло гушкање.
Тоа е место на кое патот завршува.
А очајот повеќе не владее со срцето на човекот.
Тато! Што се случува?
Навистина ми е мачно, Волтер.
Се уште можеш да се спасиш.
За мене е предоцна, но ти сеуште можеш да се спасиш.
Џефри Карнс.
Колку би сакал да ти поставам прашање.
Ако сакаш да ја преживееш оваа работа, ќе дојдеш со мене. Веднаш.
Еј, зошто не го спуштиш пиштолот? Што ако некој те види со него?
- Влези во автомобилот. - Во ред.
Тато!
Волтер!
Тато!
Волтер! Волтер!
Волтер!
Тоа е стого доверлив документ на ЦИА.
Објекти на тестирање и слободна волја
Објекти на тестирање не смеат да имаат чуство дека се вработени.
- Крварење од предниот дел? - Е, тоа им е слабата точка.
се уште не разбраа како да влезат неприметно во главата.
- Затоа крварат од носот? - Тоа веќе си го видел многу пати до сега? - Да.
Некаде мора да постои граница. Тоа што го прават е казнливо.
Дали поради тоа одбраа 70-годишници?
Не, затоа се вгнездија во Ленгли. Тука имаат се што им е потребно.
Војска, ЦИА, ФБИ...
НАСА.
Значи, можеме сите да бидеме убиени? - Да.
- Каде одиме? - Тоа нешто го киднапира твојот син, како и мојата ќерка.
- Што?! - Знам каде ги сокриваат. Има еден мотел на патот 5-95.
Таму луѓето на Стјуард го одведоа син ти. Таму е центар за пренос.
Таму е базен кој им служи како некој вид на премин.
ТРИПТИХ ОД САНДАЦИТЕ СО ВОДА Објектот мора да избере помеѓу три премини
ПРЕНЕСУВАЊЕ НИЗ ПРЕМИНОТ Објектот се потопува во окно
едно часовна анализа, по што му се одредува понатамошна судбина.
ПРИРАЧНИК ЗА ИСКОРИСТУВАЊЕ НА ЧОВЕЧКИТЕ ИЗВОРИ
Тогаш, дали ти го притисна копчето или жена ти?
- Мојата жена. - О, да.
Баш како и мојата.
И сега е мртва. Дали ти ја уби?
Го направив тоа поради мојата ќерка.
Чекај, како го мислиш тоа, како мислиш поради својата ќерка?
Не натераа да бирам. Помеѓу мојата жена и мојата ќерка.
...што се одрази на нашето патување во непознатото.
Скоро невозможно...
- Дали уште некој бил со него во камионот? - Не, колку успеав да видам.
Спушти го оружјето!
Побргу, побргу, побргу!
Артур! Артур, слушни ме!
Што и да ти се случи од сега натаму
ќе има за последица нешто повеќе, што никогаш не би можел да го замислиш.
Ве молам...
Седнете.
Каде ни е синот?
На сигурно е. Набрзо ќе ве одведеме до него. Ве молам, седнете.
Сакам да знаете
дека ви се восхитувам и дека длабоко ве почитувам. И двајцата.
Ми дадовте надеж.
Но исто така и искрено жалам што го притиснавте тоа копче.
Се плашам дека морам да ви кажам дека на вашиот син се оштетени две сетила.
Повеќе не може да гледа и не може повеќе да слуша.
- Каде е тој? - Што му направи?
Јас не му направив ништо. Јас сум нивен подреден.
Сега ќе ве запознаам со две можности на избор.
Прва можност.
Можете да живеете крајот на животот и уживате во парите кои ви се дадени.
И да научите да живеете со трајните оштетувања кои ќе ги има син ви.
Не можете подоцна да се премислите.
Никогаш повеќе нема да може да ги слушне вашите гласови ниту да ги види вашите лица,
Втора можност.
Во шаржерот на овој пиштол има само еден куршум.
Можете да го испалите во својата жена право во срце и така да ја убиете.
Истиот момент кога вашиот дух ќе го напушти вашето тело,
Вашиот син повторно ќе биде нормален.
Што се однесува на оние милион долари, ќе бидат орочени во банка
до осумнаесетиот роденден на вашиот син, кога ќе му бидат испорачани.
Дозволете сама да се убијам. Артур со ова нема ништо!
Жал ми е. За понудата не може да се преговара.
Артур, вие мора да го потегнете обарачот.
А вие, Норма, мора да умрете.
Или Волтер засекогаш ќе живее во темнина. И тишина.
Убијте ме ако сакаш, господине Луис,
и осудете го својот син на живот во вечна агонија.
Ќе бидете во затвор поради убиството на
Арлингтон Стјуард, обичен вработен,
а тие едноставно ќе пратат друг наместо мене.
Кој? Кој ќе прати друг?
- Артур, те молам, немој... - Кој? - Немој!
Ви посакувам угоден ден.
Господине Стјуард!
Може ли да ми биде простено?
Не знам.
Колку дознав, се восхитувате на делата на Жан-Пол Сартр.
Можеби овие зборови тогаш ќе ве утешат.
Во вечните одаи можеме да влезем на два начини.
Слободни или неслободни. Изборот е на нас.
Ми дадовте увид во животот по животот, нели?
Бидејќи ова е чистилиште.
А вие сте тука за да го затворите.
Вашиот син е заклучен во бањата на спратот.
- Не! Волтер! - Душо, можеш ли да не слушнеш?
Тука сум!
Волтер!
Тука сум!
Како ќе влеземе внатре?
Не гледам! Ве молам, помогнете ми!
Волтер! Волтер!
Ништо не слушам! Ве молам, помогнете ми!
Волтер? Потргни се од вратата ако ме слушаш!
- Нека ми помогне некој! - Волтер!
Застани. Артур, застани. Прекини!
Ве сакам.
Артур! Артур!
Мамо!
Тато! Ве молам!
Прекини, прекини...
Не можам. Не можам да го гледам таков.
Не можам.
- Не можам тоа да го направам. - Не можеме да го оставиме таков.
Тоа е единствениот начин.
Нема друг начин. Нема излез.
- Ни се насмеа. - Што?
Кога го прашавме за живот по животот, ни се насмеа.
- Навистина, да. - Да!
Артур, те сакам и така ми е жал...
Многу ми жал што ни го направив ова.
Не направи ти ништо. Ние направивме.
Нема за што да ми се извинуваш.
Те сакам.
И не жалам поради ништо што во овој живот го направивме заедно.
А јас...
Ќе ги бројам деновите.
И да му кажеш на мојот Артур дека повторно ќе се видиме.
Ќе го притиснам.
- До нашата следна средба, така ли? - Да.
Да продолжиме со тоа.
Повикавте 911, Итни служби. Каде да го проследам вашиот повик?
Кажавте дека слушнавте истрел?
На која адреса?
7321... Тоа е до паркот? Аха, на влезот.
Добар ден, госпоѓо Вилер. Можам ли да влезам?
Волтер?
Волтер!
Волтер, тато е. Тука сум.
Ме слушаш ли?
Волтер!
Волт... Волтер!
Волтер, ако ме слушаш, викни, само потргни се од вратата.
Подигнете ги рацете во во воздух и потргнете се од вратата.
Тато! Мамо!
Тука сум, се ќе биде во ред. само седи мирен.
Ви кажав да ги подигнете рацете и да се потргнете од вратата!
Волтер е на спратот, добро е.
Те уверувам дека ќе се грижиме и за тебе и за него.